MediaWiki:Translate-fs-userpage-text/ksh

Jäz moß De en Metmaachersigg för Desch enreeschte.

Donn jät övver Desch schrihve, wä De bes, wat De määß un esu. Dat sull dä Gemeinschaff hellfe, joht zosammezewerke. Dat sin Minsche vun övverall op de Wält, di aan de ongerscheidleschßte Schprohche un Projäkte aam brasselle sin.

En dämm föraf ald ußjeföllte Kaste bovve en de allereezte Reih sühß De. Bes esu johd un donn dä met Dinge Schprohchekäntneße fölle. De Nommere noh dä Afköözung för en Schprohch saare, wi joot De se kanns. Doh bedügge:
 * 1 — e beßje,
 * 2 — jrundlääje Weße,
 * 3 — joode Kenntneß,
 * 4 — wi ene Einheimesche,
 * 5 — Do schwaads di Schprohch och berooflesch, för e Beishpell, Do bes ene Dolmätscher.

För Ding Motterschprohch schrief övverhoup kein Nommer, un donn bloß di Afköözung dohenn. För e Beishpell, wann De Tamiilesch vun klein aan kalls, joht Änglesch un e beßje Kisuaheeli kanns, dann deihß De schriive:

Künnt sin, dat De di Affköözung för en Schprohche nit weiß, dann es dat en joode Jelääjeheit, se nohzeloore. Dat kanns De en dä Leß heh dronger maache.