User:Protnet/Η προσωρινή μνήμη των κυνηγών του αρκτικού κύκλου

From translatewiki.net
Jump to: navigation, search

Ο όρος «cache» είναι άλλο ένα θύμα κακής μετάφρασης.

Οι συνήθεις μεταφράσεις του είναι «προσωρινή μνήμη», «κρυφή μνήμη», «λανθάνουσα (=κρυμμένη) μνήμη» και «μνήμη προφόρτωσης». Να πω αμέσως ότι το «κρυφή μνήμη» και το «λανθάνουσα μνήμη» είναι εντελώς λάθος. Το «προσωρινή μνήμη» από την άλλη δεν αποδίδει απόλυτα το νόημα αλλά είναι ο πιο δόκιμος όρος και άρα αυτός που πρέπει να χρησιμοποιούμε. Για να καταλάβουμε καλύτερα να πω ότι η απόλυτα ακριβής μετάφραση της λέξης «cache» είναι αυτό που στην αργκό αποκαλούμε «καβάτζα»!

Ας το δούμε αναλυτικά.

Οι κυνηγοί του αρκτικού κύκλου

Brooks Range (16) The fur man on the way to the airport.jpg
Η λέξη «cache» είναι αγγλική αλλά προέρχεται από τη γαλλική «cacher» που σημαίνει «κρύβω». Μπήκε στην αγγλική γλώσσα πρώτη φορά από Γαλλο-Καναδούς κυνηγούς για να δηλώσει «μέρη στη διαδρομή όπου κρύβεις προσωρινά προμήθειες». Την ίδια ακριβώς σημασία έχει μέχρι σήμερα. Στα βόρεια και αρκτικά κλίματα αποτελεί πάγια πρακτική των ανθρώπων εκεί, όταν κυνηγούν, να αποθηκεύουν σταδιακά προμήθειες σε προστατευμένα σημεία της διαδρομής, ώστε, αφενός, όσο απομακρύνονται από τη βάση τους να ταξιδεύουν όλο και πιο ελαφρά και αφετέρου, η επιστροφή, όπου θα είναι φορτωμένοι με το κυνήγι, να είναι πολύ εύκολη αφού θα πηγαίνουν απλά από «καβάτζα» σε «καβάτζα». Το ίδιο κάνουν και σήμερα οι εξερευνητικές αποστολές και οι ορειβάτες. Δηλαδή «caches» είναι οι «καβάτζες» των κυνηγών και των εξερευνητών, τα μέρη, όχι που «κρύβεις» κάτι ώστε να είναι «κρυφό», αλλά που το «καβατζώνεις» «για ώρα ανάγκης». Άρα η έννοια «cache», παρόλο που έχει ετυμολογική σχέση με το «κρυφό» δεν χαρακτηρίζεται από αυτό αλλά από το «προσωρινό» και κυρίως από το «άμεσα ανακτήσιμο» («για ώρα ανάγκης»).

Το Wikictionary δίνει το ακόλουθο παράδειγμα:

Members of the 29-man Discovery team laid down food caches to allow the polar team to travel light, hopping from food cache to food cache on their return journey.

Η προσωρινή μνήμη

Οπότε, για να έρθουμε στους υπολογιστές, ήταν πολύ εύστοχο που ο δημιουργός της ειδικής αυτής μνήμης την ονόμασε «cache».

Σύμφωνα με τον ορισμό της, η «μνήμη cache» είναι:

Πολύ γρήγορος αποθηκευτικός χώρος όπου αποθηκεύεται πρόσφατη ή συχνά χρησιμοποιούμενη πληροφορία ώστε να μην χρειάζεται να φορτωθεί ξανά από ένα πιο αργό αποθηκευτικό μέσο.

Είναι δηλαδή η «μνήμη καβάτζα»!

Προσέξτε ότι στον ορισμό δεν λέει πουθενά «κρυφή».

Η «μνήμη cache» είναι (ακριβώς όπως και οι «caches/καβάτζες» των κυνηγών):

  1. προσωρινή
  2. για ώρα ανάγκης
  3. άμεσα ανακτήσιμη (γρήγορη)

Μακάρι να μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο «μνήμη καβάτζα» που είναι τόσο εύστοχος. Δυστυχώς είναι τόσο, μα τόσο πολύ αργκό που δεν θα τον δέχονταν ούτε κι οι ρεμπέτες, που λέει ο λόγος.

Η αμέσως καλύτερη επιλογή είναι η «προσωρινή μνήμη» που είναι και ήδη καθιερωμένη.

Υπάρχει και ο ελάχιστα διαδεδομένος όρος «μνήμη προφόρτωσης». Όμως δεν είναι ακριβής γιατί η «cache» άλλοτε κάνει όντως προφόρτωση κι άλλοτε απλά διατηρεί τα (κανονικά φορτωμένα και όχι προφορτωμένα) δεδομένα μήπως ξαναχρειαστούν, όπως αναλύεται και πιο κάτω.

Όσο για το «κρυφή μνήμη» είναι άλλο ένα παράδειγμα ημιμάθειας. Ημιμάθεια είναι όταν ξέρεις λίγο περισσότερα πράγματα από τους άλλους και νομίζεις πως τα ξέρεις όλα. Ο μεταφραστής ήξερε φαίνεται λίγα γαλλικούλια αλλά αγνοούσε προφανώς όλα τα υπόλοιπα που είπαμε εδώ πιο πάνω. Έτσι μετέφρασε τη λέξη και όχι την έννοια κάνοντας όλους τους χρήστες υπολογιστών από κει και πέρα να νομίζουν ότι η «cache» κρύβει τίποτα απόρρητα δεδομένα! Αυτός δε που το παράκανε ήταν αυτός που σκέφτηκε το πομπώδες «λανθάνουσα μνήμη»! Δεν του άρεσε το «κρυφή» και είπε να το πει πιο καθαρευουσιάνικα!

Κλείνοντας να πούμε ότι τρεις είναι οι πιο γνωστές «προσωρινές μνήμες»:

  • Η ταχύτατη «προσωρινή μνήμη» του επεξεργαστή που έχει σκοπό να επιταχύνει τη λειτουργία του προφορτώνοντας δεδομένα από την πολύ πιο αργή RAM,
  • η «προσωρινή μνήμη» του web server που αποθηκεύει όλες τις δυναμικές σελίδες που ζητάνε οι επισκέπτες ώστε να μην χρειάζεται να τις ξαναρεντάρει όταν τις ζητάνε άλλοι επισκέπτες, και
  • η «προσωρινή μνήμη» του περιηγητή που αποθηκεύει εικόνες κυρίως αλλά και σελίδες που έχουμε ήδη κατεβάσει ώστε να μην τις ξανακατεβάζει από το ίντερνετ όταν τις ξαναζητάμε.

Πηγές